Showing posts with label Asyang travels to.... Show all posts
Showing posts with label Asyang travels to.... Show all posts

Tuesday, December 19, 2017

Oh girls TAIWANna have fuuuun


Ang galing ko sa title no.. (naisip ko 'yan in 5 seconds, bwahaha)

Para saan nga ba ang blog na ito? Parang last week pa nasa draft ko yung title at picture.  'Di ko na maalala kung ano nga bang naisip kong ikwento. Haha.

Well.... I guess, "travel-ish" blog na lang.. actually, food blog na lang pala, i-memory bank ko na lang ang full travel experience (ng bus bloopers, hiking at mga random places na narating nang di sinasadya).  Sana napicturan ko pala lahat ng kinain ko, meron yatang kinain ko lang agad. :P

Spicy Beef Noodles at Yong-kang Beef Noodle (since 1963)
~500 NTD for 2

Yes! So number 1 talaga namin kinain ay beef noodles sa Taiwan. Hindi naman sya mahirap hanapin kasi malayo ka pa lang matatanaw mo na yung pila sa labas.  Mga ilang tumbling lang from the metro station ('yan ang kung sa tamang exit ka lumabas..).  For the record, sa tamang exit kami lumabas.  So no English, at kahit may checklist sila na pang tally ng order namin, di naman namin mabasa.  Medyo inaattempt pa ni tabs na isa-isahin ang chinese characters kung pareho, nauwi naman din sa pagturo lang sa picture.  Make sure lang na sabihin mong small ang order mo (small na 'yang nasa picture), unless na lang bongga talaga yung gutom mo, go.  By the way, warning ko na.  Hindi ako foodie, at di ko madedescribe in detail ang mga pagkain, ang kaya ko lang ay kung masarap, pwede na or kadiri.  Kanya kanyang judgment na 'to.  But ito, masarap naman kasi talaga.  Masarap kahit yung normal/original lang, pero for me, spicy version ang mas winner.  'Di naman namanhid ang bibig ko, pero kasi si Kuya Japanese na kasama namin sa table, nagwaterfalls ang pawis nya.  Well, baka lang di sya sanay sa spicy, or baka may factor na large kasi ang inubos nya.

Scallion Pancake, sa kanto ng Yong-kang
~20 NTD (?)
Lasang pancake nga.  Hindi yung pancake ng pancake house.. yung nilalako or nabibili lang sa kanto-kanto.  Except may hints of fishball-ish na lasa.  Original yung kinain ko, baka masmasarap yung ibang options: with egg, with cheese.. with everything, everything, everything (kumanta ako).  Mahaba kasi yung pila, so nakipila lang kami.  Okay lang naman sya. Nothing stellar (wow).  Haha.

Ay Chung Flour Rice Noodle, Wanhua District
~50 NTD, small (?)

Masarap din! Kahit wala kang ilagay, pwede na.  Pero masmasarap pag may black vinegar.  Tapos konting (as in konti lang kasi ang anghang ng chili sauce nila) chili sauce.  Medyo nung bandang huli nga lang iniwasan ko na yung mga pork intestine, kasi nangawit na ako.  


Crispy Crab, Raohe Night Market
~100 NTD
Masarap din, pero mas masarap siguro isawsaw sa suka (mahilig kasi ako talaga sa suka).  'Di ko masyado naisip na balikan kasi halos same lang naman sa mga nakakain sa Pilipinas.

Taiwanese Pepper Angus Beef, Raohe Night Market
200 NTD
Ito, promise, naenjoy ko.  Ang sarap eh.  Maraming stalls naman nito, sa kahit saang night market.  May mga stalls din na may iba't ibang seasoning.  Pero parang best seller ay yung with Himalayan Salt lang.  Pero Taiwanese Pepper yung na-try ko, kasi nasa Taiwan ako eh, so why not try ang pepper nila (haha). Super sulit. 

Black Pepper Pork Bun, Roahe Night Market
50 NTD
Masarap din.. kaso.. sobrang busog na busog na kasi ako nung binili ko ito.  Pero masarap nga naman, may konting kunat factor yung bread, or mali na yung naimagine ko (medyo, more than a month ago na kasi bago ko pa ito nagawan ng blog).  Pero naaalala kong masarap sya ay nanghinayang ako ng wala nang space yung tyan ko. 

Hot star large fried chicken

Masarap talaga eh.  Actually, sa Australia ko unang na-try ito, habang naglalakad sa may China Town area.  So syempre, kinain ko din sa Taiwan.  In fairness, same naman ang lasa.  Nakakaadik.  Medyo nakakatuyo lang ng lips sa alat after a while (kung uubusin mo mag-isa siguro), pero pwede naman uminom, so go lang sa kain.  May natikman din akong giant fried chicken sa Shilin Night Market, pero ito pa din ang masmasarap (IMHO).  Buti na lang meron na nito dito sa Pilipinas, so kung magcrave man, may chance kumain dito. 

Crispy Baguette, Vanilla

Masarap din, pero pwedeng hindi na balikan.  Lasang broas na may vanilla cream.  Pero in fairness, masarap nga pala yung vanilla filling nila.  Katabi lang ito ng hot star sa may Ximending.


Addiction Aquatic Development

Yes! Masarap! One of my favorite kinain in Taiwan. Kasi mahilig ako sa seafood at Japanese food.  Nasa may fish market lang sya.  Kung magmetro ka papunta, medyo may more than 1km lakad from the nearest metro station.  May option naman na magbus or magcab, pero maspinili namin ang metro + power walking.  Actually, yung walking nakatulong after kumain.  Kasi kinailangan kong idigest ang napakarami kong kinain.  

So may option ka na kumain sa loob, resto style.. or, maggrocery ka ng mga pagkain at kumain sa labas (which I think is cheaper, actually di ko sure).  Pero anyway, naggrocery lang kami, na may kasamang panic kasi hindi ko alam kung anong uunahin.  Sa dami ng choices ng mga nakabox na sushi at sashimi, at kung ano ano pang seafood.  In fairness sa lahat ng kinuha namin masarap lahat.  At bilang isang adik sa miso soup, ang sarap ng miso soup nila.  The best.  At ang daming laman, na hindi ko na mainintidihan kung anong kinakain ko, pero basta masarap.  Price range ~150-350 NTD each para sa mga sushi/sashimi and other seafood boxes.  Fresh pa lahat.  Basta, ang point ko, try nyo.  Favorite ko dito.

Stinky Tofu, Maokong
Medyo requirement naman na matikman ito sa Taiwan kasi sikat sya at kahit saan maamoy sya.  Hindi naman sya nakakasuka.  May mga tao kasing nagsabi na kadiri.  Not so bad, or dahil lang default na mahilig ako sa tofu.  Anyway, kahit saan nga makakakita ka naman nito.  Pero itong sa Maokong, (dun lang sa may kainan paglabas mo ng Maokong Gondola station), not as stinky as the usual stinky tofu, and compared sa nakain ko sa Shilin.. mas masarap ito, medyo mas todo ang weird asim kasi yung gulay sa iba, plus masmasarap yung chili nila. Pero as a Pinoy, walang sinabi 'to sa tokwa't baboy natin.  Haha.  Tokwa't baboy forever.

Oyster Omellete, Shilin Night Market

Legit. Masarap.  Masmasarap pag may chili.

Beef Curry, Modern Toilet Restaurant

Modern Toilet Restaurant

Sweet & Sour Fish, Modern Toilet Restaurant
Hmmm... ordinary lang yung food.  I guess ipupunta mo lang ang experience na weird sya kasi toilet ang theme.  Or baka lang sa dami ng masarap kasi kainan sa Taiwan, di ko sya naappreciate. Chineck lang talaga namin sa checklist na at least na-try namin.



Kung ano man 'tong deep fried taro/yolk custard, Ningxia Night Market
100 NTD
Sobrang sarap.  Sa Ningxia Night Market ko lang ito nakita, at thank you sa nagrecommend na hanapin ito.  Isa sya sa mga stalls na may kapilahan, pero sulit naman nga kasi ang pila.  Kahit ang pagkalost in translation, sulit na, kasi ang sarap nya. Sana pala dinamihan ko pa ang bili, kaso naisip ko din na busog na busog na ako, as usual.  Nakapa-rate limiting factor ng capacity ng tyan ko, huhu.  Anyway, medyo more locals than tourists kasi sa Ningxia (or nagkataon lang?) compared to Raohe and Shilin.  So.. di kami magkaintindihan ni kuya.  Anyway, with some pagturo at pagkamot nya ng ulo sa pag iisip ng english key words, nakabili naman ako. 

Anyway, may mga hindi ko na yata nailagay dito.  Like yung peanut ice cream roll! Mas masarap yung nasa Juifen Old Street, parang mas quality yung wrap.  'Wag mo din palagyan ng kinchay, weird. Ano pa ba, tea egg, masarap din.  O basta, kain lang ng kain!

Bonus: For pasalubong, favorite ko ang hand-made nougat ng Cherry Grandfather.  Masmasarap sya kaysa sa mga nasa night market.  May mga pa-free taste naman ang mga stores/stalls, so pwede mamili.  Pero promise, yan na ang masarap for me (ssabi din ng mga langgam sa bahay namin masarap yan, kasi dinagsa nila yung isang pirasong naiwan ko sa table). 

Tsaka... kung ang requirement pasalubong ay pineapple cake (bakit nga ba? binilin kasi 'to sa akin, tapos ang dami nga naman pineapple cakes dun), sa mga tinikman ko, masarap yung nasa Juifen Old Street.  Di ko maalala yung name, pero color red ang box, tapos nasa mini gold boxes ang bawat pineapple cake.  250 NTD yung 10 pieces.  Pero kung gusto mo ng level up pineapple cake....


Ang sarap promise.  Mas mahal nga lang din (mga 3x times yung presyo, haha), pero ang sarap kasi. 'Di ko maexplain.  Meron silang plain lang na pineapple cake, pero wag mo na pansinin yun.  Mas masarap 'to. Wu Pao Chun sa basement ng Eslite Spectrum Shopping Mall.  Di ko natry yung Sunny Hills na pineapple cake, kasi msarap din daw yun.  Next time.

Oh well, nagutom na naman tuloy ako. 

Wow, after 3 weeks sa drafts, nakatapos din ako ng blog!
Nag-iisip ako ng pang year-end blog eh.  Kung wala, edi ito na yun!

Advanced Merry Christmas and may you all have a Blessed 2018.

- Love lots,
Asyang


P.S. May vlog version ang blog na ito. Kain tayo.




Ephesians 2:8-9 (NIV)
For it is by grace you have been saved, through faith -- and this is not from yourselves,
it is the gift of God -- not by works, so that no one can boast.


Thursday, March 23, 2017

Welcome to Heng Keng!

Hello!

Well... since yesterday pa ako extra stressed ha.  Baka kailangan ko ikwento in detail ang mga nangyari kahapon, para pwede ko mabalikan ang kwentong haggardness, na magpapaliwanag ng magiging passport picture ko (valid until 2022).

But ang kwento, not today.  Today, I think finally natunaw ang utak ko.

So, baka naman.  Kulang lang sa kwento. Or something. 

Ayoko actually magkwento now.  Gusto ko lang magpost ng some photos from my recent trip to HongKong.  Dahil mukhang matatagalan ang vlog, dahil... pinag aaralan ko pa ang bago kong video editing program.  At higit sa lahat, wala akong oras.  Kailangan mag-aral.

Anyway... photos.  Here.

How to get to Sesame Street?
credits to Tabs


Aaaaawww!

Bes, ang baho.  Anong amoy yun?

Ganito lang dapat ang duty...
uhm... c/o Deonne Gauiran

Pag tinanong kita kung ano yung nangangmoy, ang sagot mo...

What is the only chemical with predictable capacity to cause erythrocytosis?
...actually, alam ko. Cobalt.

I
...ayoko na mag-isip.

Well, back to my books.

Good night!













Monday, June 20, 2016

Sydney! Part 1

Hongtagaaaaal.

So after 3 months, (actually, more than 3 months na nga eh), I will blog about my adventures in Sydney... na super bitin (kasi.. kailangan bumalik sa work) but super enjoy.  Special thanks to the best tour guides: Ate Grace and Kuya Art... spoiled na spoiled ako, sobra.

It was a short visit, 4 days, kaya pinagsiksikan ko na ang pwede kong gawin dun.  Power lakad.  Mga 25,000+ steps per day.  At mainit.  So may palagkitan moments din.  Pero dahil travel ito, kebs na talaga. Gow. 

Natuto ako ng some basic video things on iPad... wala lang.


Pinanood mo ba? Panoorin mo please, para sa effort ko.  (Haha!)

Day 1: Ang medyo biglaan.  Kasi naghihintay na ako for boarding nung natawagan ko si Kasey, at nalaman kong pwede ko sya i-meet that day.  So from airport, nag late lunch lang kami sa Parramatta, and then pinasyal na ako ni Kasey.  Sabi nya, mag train na lang kami, kasi hindi sya sanay magdrive sa city.  Ewan ko ba sa kanya, kung bakit biglang nagdrive pa rin sya.  So, hindi nya ako masyado kinakausap sa car, kasi busy sya sa dami ng kaba.  Haha.  

With Kasey at Coogee Beach

Nakarating naman kami, safely.  Tumambay lang sa beach... (wala akong swimming attire, kasi nasa maleta pa).  Kumain ng ice cream, nagkwentuhan, ang nagpaaraw ng slight.  After nyan, ang totoong adventure.  Bilang hindi naman sya masyado nagddrive outside Parramatta, naligaw kami.  Kung san-san na kami nakarating, partida, may GPS pa kaming gamit.  Haha.  Tapos in the middle of panic ni Kasey, (sya lang, kasi ako nag eenjoy sa road trip), biglang naubos ang batt ng GPS nya. Nakauwi naman kami, after ilang extra kilometers, plus ang paglipad namin sa humps.  That was fun! Ulitin natin Kasey.  Pagbalik ko, payat ka na.  Promise mo 'yan.

Day 2: Nung nalaman ni Ate Grace na makakavisit ako sa Sydney, sinabi na talaga nyang kailangan ko mag bridge climb.  MAG-ISA.  Ito kasi sya...


at hindi kasi ako masyado fan ng heights.  So feeling ko di ko carry.  Hongtaaas.  But anyway, no choice naman, kasi binook na ni Ate.  Sabi ko, "Hala, bahala na."

Muntik pa kami ma-late, from Cicular Quay train station...

Circular Quay Train Station... ayun yung bridge sa likod...

....tinakbo namin hanggang Harbour Bridge.  Power hingal, pero umabot ako.  Dumating ako mga 2 mins before the schedule.  

Hindi joke yung 2 minutes.  Takbo talaga. 
Ang smile ng excited/kabado.
So there.  Wala nang atrasan.  May konting orientation sa loob, introduce yourself to the group, sign ng waiver.  So yung mga kasama ko from US, may mga European, at di ko na masyado maalala... First time naman namin lahat na mag bridge climb.  *whew* Puro partners ang kasama ko, except for 2 senior (haha jinudge ko nang above 60 sila) na loner like me.  Mga 30-45 minutes din siguro, ang change costume, pag-iwan ng lahat ng gamit sa lockers (yes, wala kang pwedeng bitbitin sa taas, kahit watch kailangan alisin), pag gear up (yes, maraming kailangan ikabit syo) and demo/return demo sa pag-akyat baba ng mga stairs... and then go na!


Picture!
Hindi pala sya nakakatakot, promise.  And safe.  Super fun, relaxing, at kung gusto mo mag muni-muni while hinahangin at tumatanaw ng view, this is it.  May times kasi na nakatayo ka lang sa isang spot, while waiting for your group (na isa-isa kasi kaming pinipicturan).  Hindi ako nag muni-muni, (kung winownder nyo yan) kasi, medyo (actually.. super) friendly si John.  Ang kasunod ko sa line.  John from U.K., na umakyat din mag-isa.  He has travelled the world twice (sabi nya 'yan), for work and for leisure.  At sa dami ng adventures nya, ang dami nyang shinare sa akin.  Marunong sya ng konting Tagalog, at ang tawag nya sa akin ay kababayan.  Your guide will also share with you ang history ng bridge and mga kwento nang mga landmarks na matatanaw ninyo.

Mahangin talaga sa taas.
But seriously, this was my favorite activity in Sydney! One, because akala ko matatakot lang talaga ako.  Two, kasi ang saya naman nga nya, adventure na relaxing, at ang ganda ng view.  And three.. basta favorite ko sya. So, for those who will be flying to Sydney, kung game ka sa isang cool adventure... Go for it.  Book your climb http://www.bridgeclimb.com/ and enjoy.

My bridge climb friend, John.
...to be continued...





Wednesday, April 13, 2016

Asyang in Brisbane, Australia!



So... it's been  a while.  Haha medyo natagalan no? Busy busyhan as usual, excited pa naman ako sa adventure kwento ko.  Pero before the kwento..... gusto ko lang mag rant.... ANG OA NG INIT HA.  Parang nasa kabilang kanto lang yung araw.  Kamusta naman yung kalagkitan?

Anyway, it's time for my adventure kwento.  Super excited to write about traveling.  Well, isa 'yan sa mga favorite ko sanang gawin, kaya lang, nung may sweldo pa ako... walang time for traveling, at ngayon, na mas may time for traveling, wala akong sweldo.  Oh well.  So this year, I had the opportunity to travel (for free!) and attend a conference in Australia.

Medyo umeffort ako ng kaunti, at first time ko gumawa ng video. So finally, mapopost ko na... after ten years. 


(O diba, puro mukha ko... haha) Super fun. Kahit nung first day, ay wala kaming tulog.  So umalis kami sa Manila ng 3 pm, at nakarating kami ng 6:30 am sa Brisbane... ang catch, hindi ako nakatulog sa plane, mga 30 minutes lang.  Tapos, 8:30 am yung start ng activity.  So ayun, walang ligo, walang tulog.  Nagtoothbrush lang sa hotel lobby (kasi di pa kami nakacheck-in) tapos nagpatong ng blazer.  Tapos... nakadalawang kape ako pagdating sa conference.  Effort ang manatiling gising.


Me, Mike and Jolie

Di nama halata diba? Mukha naman kaming fresh... nagpabango din kami, don't worry.  So nung first day, may konting lectures lang for the trainees.  Tsaka konting time to meet other trainees from different countries.  Uhm.. di pa naman ako masyado friendly.. mahiyain kasi ako in real life.  (totoo 'yan.. hindi ako suplada, shy lang)


And then, may lunch with the experts.. that's me. haha with the thrombosis and anticoagulation group.  So nung una, kahit medyo hindi kami (meron kasi kaming kasama from Australia and Singapore... na hindi pumopoverty) makarelate sa mga mas ideal set-up, marami din naman kami natutunan.

Convention Day 1
Kaming tatlo ulit, mas fresh, nakatulog na at nakaligo.


So ayan. 'Wag ko na ikwento yung mga nilecture, haha... medyo nakalimutan ko na yata ng slight.  (di ko pa nagagawa yung powerpoint ko for the echo... kru, kru, kru)

Wala masyadong ganap sa Brisbane... haha convention lang talaga... tsaka konting lakad and picture.  Kasi mga 5:30ish sarado na nga talaga ang mga stores. Kumain lang din kami sa random kainan, naglakad, naligaw, naglakad pa nang naglakad, tapos sumakay ng ferris wheel, naglakad pa ulit, nagpictorial. haha. ganun lang.  Actually, inaantok na kasi ako, haha, wala akong makwento.

Ay.. ayun naalala ko na.  Seryoso na kwento, nung Saturday muni-muni walk naming tatlo, medyo may sadness moment kami, nang very light... kasi nga, hindi naman nga kasi ideal ang nagagawa natin sa Philippines (...at least for Hematology).  'Yung may nagsabi sa amin na 'di sila makapaniwalang "FFP transfusion pag dumugo ang mga hemophiliacs" ang meron sa atin.  Habang ang issue nila ay anong protocol nila for prophylaxis. (hello, developing country...).  Well, meron naman din tayong mga factor concentrates, kaso di naman afford... or yung mga near-expiry or expired... nadodonate sa atin.  So yes, medyo na-sad kami for some time. During the convention, as usual, maraming mga bagong mga gamot... na kailan kaya natin maeexperience? Hmmm.. but.. but.. eventually, naisip naman namin, 'di ba nakakamotivate din? Na sobrang dami pang matututunan in the field of Hematology.  So sabi namin, kung may opportunity for further training, e go lang.  

Yun lang... bilang ang option for further training ay abroad... 'yan ang problema.  Haha. Dahil mga nasa 30 and above age group na kami, sana naman kumita na kami no? yung iba naman may mga sweldo kahit papaano, kami lang mga taga-PGH ang pumopoverty level talaga. So 'yan. Wala masyadong kwento pala. Haha. Sorry naman, inaantok na din kasi ako. Pictures na lang ulit.. babawi na lang ako sa Sydney.  (kung saan walang humpay ang lakwatsa)

Asyang, the official photographer of Dr. Cuarteron

Mr. Congeniality, with his new friend from Myanmar.

More pictures...
with Paola and her fiancee.. Filipina receptionist sa hotel, pinasyal nila kami
Wheel of Brisbane

Habang hinihintay namin magshopping si Mike, may stranger na sumama sa picture namin.
Ito yun, after our Saturday muni-muni walk.


'Yun lang! :)





Friday, April 22, 2011

Siquijor

gusto ko sana mag beach. kaso isa pa lang syang pangarap sa ngayon. magbebeach din ako pero habang nakahiga lang muna sa sa kama ko, balikan na lang natin ang siquijor adventures ko. Ayluvit. I was my 4-day break from reviewing for the boards last year. Oh well, I love Siquijor. Ultimate peace and quiet tambay sa beach moments. Welcome to Siquijor.

super quiet. waves lang halos ang maririnig mo. Medyo freaky sa start, knowing the myths of Siquijor. Pero start lang, and then marerelax ka na kakahiga.. :) Ang sarap, lalo na kung fresh ka from internship and pressured sa pag aaral for the boards. Ang sarap magbreak. Anyway, walang kuryente sa Siquijor...


... sa gabi lang meron. Shinare ko lang din.

ok lang. Luvit pa din. Hay, sarap mamasyal. Sana pwede parati gawin no? Kaso kailangan mag training... parang masama ang loob eh no? haha nakakapagod din kasi. normal naman mapagod. at mangarap na nasa beach na lang ako ulit. maging bakasyonsita.

pero ito ang pinakafavorite place ko. ang hidden beach na pinakita ni manong tourist driver. na nakalimutan ko na din ang pangalan. pero hidden nga sya. ayluvit, and for my siquijor butterfly shot:



i love siquijor. :)