Asyang the Past and Future version

So hello naman! Ako na ang nawala, huhu.  Medyo busy busyhan... being a hema fellow, studying, being a research assistant, writing my own research paper, events organizer, tagahakot ng gamit (naglipat-office kami), studying... and my favorite, travelling!

I missed you! Matagal ko nang gusto i-share kung bakit ako may blog.  Well, ang totoo, it's just for me... for my future self to be exact.  Thanks to Natalie Tran, I now have 2 versions of myself.

Well, yes, instant photoshop.. in just 2 mins! haha (ayan, mali spelling... waa na akong time mag edit, oh well)

But I don't hate my past self most of the time... minsan lang.  Haha.  Pero isa kasi sa mga problema ng present self ko, ay ang memory ko.  Minsan kasi (actually, madalas), hindi ko macontrol ang flight sof ideas ko.  Ang dami kong naiisip hanggang sa matabunan yung mga unang thoughts.  Sorry na  lang tuloy sa mga bantay na naghihintay ng abstract nila sa labas ng office, tapos nakalimutan ko sila kasi nadistract ako.  Or.. ang mga bagay na kailangan ko gawin in a day.  (Hence my need for post-its and cork boards/planner).  Basta, makakalimutin ako.

And ang weird, pag may nagkkwento sa akin ng mga bagay/event, na hindi ko maalala pero andun ako apparently sa event na yun.  Sabi ko nga, sana talaga may usb na lang ang utak... yung pwede mag expand din ng memory space.

But anyway, back to past self.  Sabi ko nga, hindi ko naman hate ang past self ko, kasi, naiisip pa din naman nya si Future Asyang.  Like for example, nung nag move out ako sa condo after residency training... ito yung time na unemployed na ako, syempre nagsort ako ng mga gamit na iuuwi at itatapon.  Tapos yung super luma kong wallet na sira sira na, itatapon ko na sana... buti na lang, binuksan ko... tenenen! P 5,000.00! Ang saya non diba? as in malutong pa... love it.  So may pera ako, thanks to Past Asyang.

Isa pa, recently... ibig sabihin isa na akong Fellow na nagttrabaho nang walang sweldo (yes, uso pa din ang slavery), ang dami ko nang nagastos for the week... siguro sa food.. kasi naalala kong ang lakas ng motivation ko mag exercise.. haha... anyway, so dami nang gastos... tapos pag suot ko ng jogging pants ko may matigas sa pocket! Tenenen... P 200.00! Whew!

I don't know if may sense pa ito.  Pero yun ang point, makakalimutin ako.  So.... I'm writing for Future Asyang.

Dear Future Asyang, ito mga kalokohan ko.

P.S.  At dahil super nag enjoy ka sa iyong latest travel adventure... i-bblog ko yan, soon, with pictures and videos.  

Muah! 
Past Asyang

Popcorn Chronicles: The 5th Wave

Study break!! Study break nga ba itong tatawagin kung ang tanging nagawa kong attempt to study ay buksan pa lang ang libro sa first page ng chapter? Haha… wait lang… wala pa akong motivation to reaaaaad..

So I’ll write something na lang…..

Wala akong kwentong pang adik na maalala L

But, ayoko pa talaga magbasa.  So… medyo sinabi ko kasi na ittry ko magshare ng mga thoughts ko about movies.  Hmmm… actually, for some reason na-eenjoy ko ang mga war movies/tv series, ie. Saving Private Ryan, Band of Brothers… (Yes, bagong bago)  Or mga CIA-ish stuff like Homeland (Carrieeeee!!) Medyo ok din ang mga alien invasion stuff like Independence day… (btw, 1996 pa yan… 20 years ago.. whaaaat?!?) or para mas recent Pixels.  Haha pero di ako fan ng M.I.B.

Anyway.. last year, pinalabas ang trailer ng The 5th Wave na movie Chloe Moretz.  Na mukhang okay naman sya.  Alien invasion, tapos may teenager na may baril, na hinahanap ang baby brother nya.. etc.  So pinanood ko.  Nuns start, ok pa, kasi all about alien invasion.  Kung paano unti unting inuubos ng mga alien ang mga tao sa mundo.  Nawalan ng source of energy, umapaw ang mga lake, nag major tsunami, nagkaron ng pagkalat ng infectious disease.. and all that stuff.  Until, ang fifth wave, na nag invade sila ng mga human beings para patayin ang mga natitirang tunay na human.

Spoiler ba? Okay lang ‘yan, kasi kung nakabasa lang ako ng spoiler, hindi ko na sya pinanood sa sine.  Una sa lahat, nagkahiwalay silang magkapatid dahil lang nakalimutan ang teddy bear at naiwan sya ng school bus kasi binalikan nya ang teddy bear.  (Very, very wrong)  Hindi man lang sila nagkahiwalay in the middle of whatever kaguluhan.  Haha.  Tapos… may lalaking nagsave sa kay Chloe Moretz nung nabaril sya… na syempre, eventually, nagka-thing sila, at after  nila mag make out session, nalaman ni Chloe Moretz na some alien sya, na iniwan sa earth, at lumaki as a human, and then inactivate nung bumalik ang mga alien.  Pero sinave nya si Chloe Moretz kasi na-love at first sight sya kay Chloe Moretz.  So… hindi sya talaga alien invasion movie, isa syang chick flick.

Tapos, yung mga batang “sinave” ng military ay pinagtraning for war, kasi sila daw ang pag-asa ng human race.  Para patayin ang mga alien na nang invade ng human body.  But it turns out, ang mga military people ay ang mga alien, at ginagagamit lang ang kids para patayin ang  mga natitirang survivor.  Tapos… yung bida sa mga batang yun ay ang high school crush ni Chloe Moretz.  So yes, chick flick talaga.  In the end, sila ang nagtulungan na irescue yung batang kapatid ni Chloe, at si alien person na nainlove kay Chloe ang nagpasabog ng alien camp para patunayan ang kanyang pagmamahal.  Bow.  Actually, at one point, tinanong ko talaga yung sarili ko…. What is happening?!?!

Medyo bitin yung dulo, kasi di pa completely natalo ang aliens, at more importantly, di sinabi kung sino ang nagkatuluyan.  Kung mapupunta ba sya kay Evan Walker… ang alien/human person na na-inlove sa kanya, or kay Ben Parish, na tunay na human at crush nya sa school.  Abangan natin ang part 2. Excited na ako!

Asyang at ang Kwento ng Bisugo

Ito na nga.. ang kwento ng bisugo.  

Si Rmin kasi, ay ang NKTI rotator, at nung Saturday... inaabangan nya si Dr. Baylon para magrounds.  Sabi ko sa kanya, tapos na yung meeting namin ni Ma'am, so abang pa sya.

Sabi nya, gutom na sya.  Sa mga panahong iyon... kasama ko si Tabs, at nakapila kasi sa churros-san.  Actually, nakabili na yata kami non, pero ang tagal kasi ibigay ng churros.  So nakaabang ako kay Ate, as in di ako umaalis sa harap nya para mapressure sya.

Asyang: Awww. Kawawa naman si Rmin gutom na.  (Sabay abot ng phone kay Tabs)  Aliwin mo muna (kasi priority ko ang pressurin si ate dito sa churros)

Tabs: Ok.. (sabay text)

Asyang: Bakit kalentong? May kailangan ka sa Kalentong?

Tasbs: Wala. Wala lang.

Asyang: Bakit ang tagal ng churroooossss??

Tabs: (busy sa text... slightly tumatawa mag-isa)

Asyang: (basa ng text) Alam ko kung saan yung Kalentong! Pwede dumaan don pag pupunta sa PGH! Anong meron sa Kalentong?

Tabs: Ewan ko (text ulit)

Asyang: (balik ulit kay Ate churros)

Asyang: Bakit market?

Tabs: Ewan ko, baka sikat yun don.  Hahahaha.

Asyang: Bakit bisugo?!?! Ano ba ang bisugo?! Sea food ba yan?

Tabs: Isda... (pero tumatawa na kami pareho)

Actually, di ko ineexpect na papatulan pa kami ni Rmin.... kasi sa totoo lang, tawang tawa na kaming dalawa ni Tabs.... but wait, may kasunod pa...

Asyang: Bakit nya iniisip na pupunta ako sa Kalentong para sa bisugo?!? 

Tabs: (di makasagot sa kakatawa, pero text pa din)

Kami lang ba? pero tawang tawa kami ni Tabs sa gold fish.  Orange na maliit.. so gold fish nga? Kaso, sumagot pa din naman si Rmin...

Di na kami makapag usap actually ni Tabs, kasi tawa na kami ng tawa. In fairness, yan pala ang bisugo.  

Hindi na ako nakareply, kasi nanood na kami ng Our Brand is Crisis.  

Kami lang ba ni Tabs? O medyo obvious naman na hindi normal na conversation yun? I mean, knowing me, bakit naman ako pupunta sa kalentong para sa bisugo? But apparently, papasa syang normal conversation with me, kasi may humabol...

May nag-offer sa akin ng help.  Hahahaha. (Love you momma Jaymes)

Hindi pa natapos dyan... kinabukasan...

So sinabi ni Rmin kay Dr. Baylon, na pupunta ako sa NKTI para magdala ng bisugo. 

Rmin, singilin mo na lang si Tabs ng bisugo ha. Love you!