Asyang's Long Weeeeeeeekend

Looooooong weekend!

Actuallly, a verrrry looong weekend!!

(Na actually tapos na kasi late ko ito pinost!!!)

So kamusta naman?

Ito lang ang balak ko gawin this weekend.

Soooo... naging patay na bata ako these last few weeks.  Yes, me and my boring daily to-do lists. Haha.  Boring meaning wala akong time mag people watching at mag adventure kung saan-saan, kasi may mga kailangan gawin.. (...pft! ---> so paano pala 'yan basahin?).  In between, ang past time ko ay talking to myself. (Because I have no friends...) Joke lang, may friends ako.  Like... my pillow.  (Joke lang ulit). Anywaaaaay....

I have a (pen... Noooo...) list.  Of things that are annoying.  Pero dahil long weekend, at masaya yun, let's make it a happy-slash-positive list instead.  Thanks to breakfast buffet.... na may bacon... (whaat!! BACON!!) and bread pudding (WHAAATTT!! BREAD PUDDING!!).  So ang saya ko diba? 

Alam mo kung ano pa ang masaya?

1. Yung malagyan mo ng nail polish yung mga nails mo sa right hand

(Fine, left hand kung left-handed ka.)  Nagawa ko yun last week! Sale kasi yung nail polish, so feeling ko kaya ko naman kulayan yung fingernails ko.  Dark blue. Ganda.  Successful naman ako, pero the struggle... is real.  As a medyo-OC-ish person, di ako mapakali sa mga konting, lagpas lagpasa sa gilid.  So ginaya yung ginagawa nina ate sa NailTropics, na may stick (gumamit ako ng toothpick) na may konting cotton sa end tapos sinawsaw sa nail polish remover.  Kaso, ang nangyari, kumalat lang lalo yung blue.  Pero maayos naman din kinalabasan nung nails, pero medyo blue nga lang din yung palad ko.. tsaka yung gilid ng kamay ko.. tsaka study table ko. 

Tada!! Ganda ng nail polish ko diba? Galing ni Ate sa Nailtropics eh.

2. Kapag nakakatawid ako sa pedestrian crossing

Yung dun talaga sa lines ha.  Kasi nga, nakaka-OC.  Gusto ko dun ako sa lines mismo maglakad.  Feeling ko, may super powers sila na kaya nila akong iligtas.  Bihira na yan mangyari, kasi maraming driver na pasaway.. na hihinto, dun mismo sa lines.  Eh kung sagasaan ko kaya sila.  Hindi ba nakakanega yun? Saan pala ako tatawid e nakaharang ka na.  Feeling ko ninakawan ako ng super powers sa pagtawid.  But anyway... kaya masaya pag may chance na maglakad sa lines.

3. Yung.. nagccrave ka ng ice cream.. tapos may ice cream tub sa freezer...

na.. wait for it..... ICE CREAM TALAGA ANG LAMAN! Credits to my brother, kasi paulit ulit nyang sinasabi sa akin na: "Gusto mo ng ice cream? Meron sa ref, hindi isda ang laman!!".  Kasi nga, may mga pagkakataon na mabibigo ka sa quest mo for ice cream kapag tirang ulam (or yung napamalengke na pang ulam) pala ang laman ng mga lalagyan ng ice cream.  Well, marami naman nang lalagyan ng ulam sa bahay, so pag may ice cream sa freezer... ice cream for real.

4. Yung.. nanonood ka ng concert ng PTX.. tapos kumanta si Avi.

Kasi nga, si Ate na wild na katabi namin sa concert, nakakabother na.  (Read our medyo traumatic experience : http://nyabach0i.blogspot.com/2016/10/pentatonix-world-tour-2016-not-review.html) So ito lang yung part na bawal ang maingay kasi wala silang mic.  Tapos si Avi yung kumantaaaaa.  Seriously, bakit ganyan yung boses nya? Ang saya ko dyan.

5.  Yung after mong madisappoint sa Pablo, may random kang nadaanan na cheese tarts...

...tapos legit sya.  Ang saraaaap. Naubos ko agad yung cheese, so itong matcha na lang napicturan ko.

Seriously, ang sarap.  Although, hindi ako legit na foodie.  Ang kaya ko lang sabihin ay kung masarap, or hindi.  Pero ito, promise, ang sarap eh.  Kumori, P 60-70.00 per piece. Go na.

aaaaaannnnnnnddd.. that's it for now.  Because I have a presentation tomorrow.  A dance presentation.  Interpretative.  Joke lang.  May case presentation ako tomorrow.  So, good nighty!

-Asyang

Guess who's back!?!?

Back again... na, na, na, na, na.... na, na, na, na, na...

Asyang is back. Back again.

Actually, nagselfie ako.  Yung effort mag emote like Eminem.  Kaso si Eminem na lang nilagay ko kasi baka masira ang araw nyo. 

Hmmm... ang bilis. October na.  Natapos din ang 3 months ko na outside rotation.  Kung saan walang concept of weekends and holidays.  At hindi uso ang normal working hours.  Well, that's life.  And that's training.  And that's how you become a better doctor.  *nuks nemen* 

Kakagising ko lang eh.  Yes, this is the life.  Yung nakakapag late afternoon nap ako.  Pero actually, ang dami ko pang gagawin.  Anyway... anong kwento? Hmmm.. ano nga ba?

May narealize ako.  Hindi ko kayang maging full time whatever.  Nagrerebelde yung utak ko.  Kasi sa outside rotation, papasok ako ng maaga.. (define maaga: mga 7:30ish to 8ish, haha), tapos di na ako masisilayan ng araw.  Pumuti ako, in fairness.  Rounds, rounds.  Clinic, clinic.  Doctor all day.  Hanggang mid-way, ayaw na gumana ng utak ko for some time.  Tsaka ayaw gumalaw ng katawan ko.  Kasi bored na sya.  Hindi sa ayaw ko nung ginagawa ko, I love my job. *nuks nemen part 2*  At lalong hindi boring ang Medicine. Pero normal naman siguro na gusto mo naman ng ibang bagay in life.  So naalala ko, nung college ako, na ang dami kong agenda sa buhay.. Swimming.. School.. Tambay.. Santugon.. Student Council.. Tambay.. kasya yun lahat sa isang araw.  (Paano??) Di naman nagrebelde ang utak ko or katawan ko.  Ang saya kasi nun, na maraming bagay in life.  Namiss kong... mag blog... mag jogging... mag... ano pa nga ba? magbasa ng hindi about hematology...

So yun.  I can't be a full-time whatever.

Hmmm. And recently, medyo natanong ako kung introvert ako.  Nang magkakaibang tao. Hmmm.. mukha ba akong extrovert? Ever? 

Sa mga nakagets, yey! Welcome to the club.

Sa mga hindi.. Hello :D

http://www.quietrev.com/6-illustrations-that-show-what-its-like-in-an-introverts-head/

Tsaka nagkaroon kami ni Tabs ng traumtic experience.  Na dapat si Tabs ang magkwento, para mas intense.  Kasi mag intense yung exposure nya.  Tabs! Pakiblog please.  Pero habang 'di nya pa kinukwento, yung fun part of the adventure na lang ang popost ko dito.  Kasi super fan girl mode ko nung Pentatonix Concert.  Super SAYAAAA.  Ang saya saya ko.  Haha. Pero di naman fan girl level na naiyak akong napanood ko sila.  Siguro pag Coldplay na.  Or Adele.  Or Birdy. 

Anyway, back to regular blogging efforts for me.  Guess who's back?!

Sorry. Finilter ko na lang ng slight. :P

31 years of being Asyang

Hindi ako prepared for a birthday blog.  

'Yan lang yung title kasi nagbirthday ako nung Sunday... 

Again, let me explain.  Natunaw yung cake, kasi ang traffic pauwi sa bahay ko.  Actually, nagslide lang naman yung top layer, tapos dumikit sila sa box. Pero maiinggit kayo, kasi favorites ko ang mga yan from Slice.  I have a birthday-cake-ni-Asyang from Slice.  Yema Cheesecake is the best.  And Caramel Yema Chiffon ang runner-up.  Thank you ulit kay Chef Michelle Mae Vivo.  You are the best.

Anong ginawa ko nung birthday ko?

Gumulong ako sa kama.  Kumain sa kama.  Gumulong ulit.

Seryoso.  Kasi na-miss ko yung kama ko.  Yung bed sa bahay ko.  Kasi after 1 month, nakauwi ako.  Kaya rin ako walang kwento, kasi busy-busyhan ako as a rotator sa NKTI.  Na napakalayo.  So extra early than usual ang gising ko, Tapos commute papunta, then uber pauwi.  Kasi mahal kung uber pareho.  At scary kung FX pa rin sa gabi.  Hence my FX-Uber routine.  

At dahil nagcocommute ako, I have commute kwentos.  Nung isang araw, sumakay ako ng FX. Tapos dun ako sa gitna, (actually, choosy na ako. Yung mahabang van na lang sinasakyan ko, kasi pag yung FX, pinagsisiksikan yung 4 sa gitna, na dapat inhale ka nang malala tapos konting exhale lang, kasi ang sikip na.. lalo na, kung may medyo chubby pa sa helera nyo.  No offense sa malusog, pero Kuya Driver, hindi na po talaga kami kasya kahit itodo pa namin ang inhale.) sa tabi ni Ate, at nang isang Kuya na nakablack at may yakap na backpack.  So may background music kami, yung radyo, pero mahina lang.  Tapos... nag ring ang phone ni Kuyang nakablack with a backpack:

KB: Hello? (medyo mababa yung boses ni Kuya, tapos seryoso)  

        Hindi ako nakauwi.  Nasan si Criselda? (Hindi nya tunay na pangalan.)

Criselda: Hello?

KB: Ipasundo mo ako.

Criselda: Saan? (actually, di ko naman sya naririnig, inassume ko lang kasi ang sagot ni Kuya ay...)

KB: Sa presinto. 

Criselda: Bakit?

KB: Eh.. nakasaksak ako eh.  (Again, seryoso ang boses ni Kuya. Sabay kamot sa ulo.)  

        Basta pasundo mo ako.  Ngayon na.  

Criselda: *di na ako makaisip kung anong sinasabi nya kasi naloka na ako ng slight sa statement ni Kuya*

Asyang: *peripheral vision on* napakapit ng tight si ate sa bag nya after ng statement ni Kuya. *thought bubble* wala naman kami sa presinto, so nangjojoke tong si kuya dapat

KB: Papuntahin mo na nga! 

Asyang: *though bubble* shet, either nakasaksak talaga si Kuya at may history sya ng pagkakakulong or ang galing nyang voice actor

KB: Dito! Sa presinto *may address syang bingay*

Asyang: *peripheral vision* deadma naman kaming lahat

KB: G@g*, pauwi na ako. Hahahaha.

Asyang: *peripheral vision* nag exhale si ate, sabay relax ng kamay. *though bubble* kuya, di ka funny

Tapos binaba nya yung phone.  Sabay sandal sa bintana at natulog.  Whew!  So medyo may kaba/confusion yun ha.  Buti na lang may Ate sa gitna namin ni Kuya.  Anyway, back to silence in the FX... tapos after a few seconds... tumugtog ang Imagine You and Me sa radyo.  ('Wag kang ano... alam mo yang kantang 'yan.)  Tapos... si Kuya Driver, na malaking tao, with a man bun sa gitna tapos nakashave yung gilid... yung tipong kung mamatay tao nga si Kuya with a backpack, kaya nyang hilahin pababa ng FX nya... kumanta... nang malakas:

It would be nice to have yooouuu.. in my life... 

Would there be a chance... for you to give it a try..

and then narealize nya sigurong puno ang FX nya, biglang humina yung boses nya, tapos ang hum na lang sya.  

Asyang: *ang weird ng umaga ko, kailangan ko na ng kape*

Anyway, back to my birthday...  Hindi naman actually talaga ako mahilig magcelebrate ng birthday.  Ang natatandaan ko lang, naghanda ako nung 16th birthday ko, pero actually, thanksgiving yun, kasi nagkamajor car accident kami mga 2 months before. So yung celebrate na party, party and other birthday rituals for me, hindi ako masyado fan.  Thankful ako for every year, di lang ako mahilig magcelebrate.  So nung birthday ko, umuwi lang talaga ako.  Nagbinge eating kami ng kapatid ko ng pizza, pasta at spicy wings.  May wine at cheese pa sana kaso di na namin kinaya.  Tapos nung following day, Chinese food party naman.  Tapos bumalik na ako sa Taft.  Ayun.  Nagbirthday ako.  Haha.  Thank you ulit sa mga nag greet!